Kompetencje menedżerskie - PRAXILAB

Idź do spisu treści

Menu główne:

KOMPETENCJE MENEDŻERSKIE
1.Zarządzanie zespołem
2.Rozwój pracowników
3.Przywództwo i władza
4.Motywowanie i uprawomocnianie innych
5.Odwaga w zarządzaniu
6.Podejmowanie decyzji
______________________________________________________________

Obiektywne uwarunkowania zachowań i decyzji menedżerskich:
1. Czynniki zewnętrzne
  • Socjokulturowe (np. kultura folwarczna)
  • Polityczno-prawne (regulacje prawne: prawo gospodarcze prawo pracy, ….)
  • Ekonomiczne (stopa wzrostu gospodarczego, stopy procentowe, kurs walutowy, poziom konsumpcji, stopa bezrobocia, …)
  • Społeczne (wartości społeczne, kapitał społeczny, postawy ludzi wobec pracy, kariery itp., )
  • Technologiczne
  • Globalne
2. Czynnik wewnętrzne (organizacyjne)
  • Zakres uprawnień i odpowiedzialności
  • Kultura i struktura organizacyjna
  • Dostęp do informacji

Subiektywne uwarunkowania zachowań i decyzji menedżerskich:
  • Poziom rozwoju kompetencji osobistych menedżera
  • Poziom rozwoju kompetencji społecznych menedżera
  • Cechy osobowości menedżera menedżera
  • Temperament menedżera menedżera 
___________________________________________________________________________________
Do obejrzenia:
1. Steve Jobs talks about managing people
https://www.youtube.com/watch?v=f60dheI4ARg
 
2. Ten Leadership Theories in Five Minutes
https://www.youtube.com/watch?v=XKUPDUDOBVo
 
3. Core Leadership Theories
https://www.youtube.com/watch?v=SRrC67py-4E
 
Do poczytania:
 1. J.Santorski: „POLSKIE FOLWARKI”, W: „ Raport -Reforma kulturowa. 2020, 2030, 2040” , s. 72 ; 
http://www.kig.pl/raport-reforma-kulturowa-2020-2030-2040.html
2. Rozmowa z prof. Jackiem Wasilewskim: ''Polaki to wieśniaki'‘, GW 01.07.2012, http://wyborcza.pl/magazyn/1,126715,12048772,Polaki_to_wiesniaki.html
3. J.Hryniewicz, Gospodarka folwarczna (wywiad i prezentacja)
www.moznainaczej.com.pl/hryniewicz-gospodarka-folwarczna+&cd=1&hl=pl&ct=clnk&gl=pl
 _______________________________________________________________________________________________
TEORIE PRZYWÓDZTWA
1. Teoria cech
 
Lider jako wielka osobowość – jest bardziej niż reszta inteligentny, aktywny, odpowiedzialny, ma wyższy status społeczno-ekonomiczny;
Cechuje go: wyższa inteligencja, aktywność, dominacja, upór, stanowczość, podejmowanie inicjatyw, odwaga, ekstrawersja, lepsze przystosowanie społeczne, wyższa tolerancja na stres, większa kreatywność, ambicja i empatia.
Cechy pożądane (wg opinii podwładnych, CBOS): wiarygodność, obiektywizm, ciepły kontakt z ludźmi, otwartość, umiejętność słuchania, entuzjazm, konsekwencja, wytrwałość.

Lider rewolucyjny (transformacyjny) –  najbardziej potrzebny w warunkach zmian; monitoruje otoczenie (analizuje trendy), szybkie działanie, inspirowanie pracowników.

Lider charyzmatyczny – głoszenie misji (dalekosiężnych planów), wzbudza uwielbienie i entuzjazm, manipuluje wrażeniem wywieranym na ludziach, odwaga do ponoszenia ryzyka, ma własny niepowtarzalny styl (język Lecha Wałęsy).
 
2. Teoria sytuacyjna /Fidler/
 
Styl autokratyczny: jest zorientowany na zadania, jest skuteczny w skrajnie sprzyjających (dobre relacje, jasna struktura zadań, duża władza kierownika) oraz skrajnie niesprzyjających warunkach (złe relacje z grupą, niejasny podział zadań, mała władza).
Specjaliści zadaniowi  (autokraci) podwyższają napięcie w grupie i wyrażają sprzeciw.
 
Styl demokratyczny: jest zorientowany na stosunki w grupie (ugodowość, skłonność do uzgodnień i zasięgania opinii). Jest skuteczny w umiarkowanie sprzyjających warunkach, np. dobre relacje, nieustrukturyzowane zadania i mała władza.
Specjaliści społeczno-emocjonalni (demokraci) wysyłają pozytywne sygnały emocjonalne – okazują serdeczność i zaufanie, częściej wyrażają zgodę, starają się redukować napięcie.
 
3. Teoria ewolucyjna /Hersey i Blanchard/

Styl autokratyczny (dyrektywny, nakazowy, instruktażowy) – wydawanie szczegółowych poleceń, decydowanie za innych, częste kontrole, ignorowanie sprzeciwu, kary za nieposłuszeństwo.
Styl ten jest skuteczny przy niskiej motywacji i niskich kompetencjach.
 
Styl liberalny (delegujący, anemiczny, laissez-faire) – opiera się na stawianiu celów i delegowaniu zadań, pracownicy maja dużą samodzielność.
Styl ten jest skuteczny przy wysokiej motywacji i wysokich kompetencjach pracowników.
 
Styl demokratyczny (współpraca, harmonijne współdziałanie) – kierownik ustala z podwładnymi cele, sposoby wykonywania zadań, zasady oceny efektów. Szef udziela wskazówek podwładnym, dba o ich szkolenie i rozwój.
Styl ten jest skuteczny przy wysokiej motywacji pracowników, ale niskich kompetencjach.
 
Styl klubowy (przyjazny, troskliwy) – szef nastawiony na budowanie relacji społecznych – służy temu aktywne słuchanie, przyjazne zainteresowanie, zrozumienie problemów, empatyczny odbiór podwładnych.
Styl ten jest skuteczny przy niskiej motywacji i wysokich kompetencjach podwładnych.  
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego